طرفداران ژانر طاقت‌فرسای سولزلیک (Soulslike) معمولاً می‌دانند با چه دنیای بی‌رحمی طرف هستند؛ قلعه‌های مخروبه، باتلاق‌های سمی، مدیریت دقیق استقامت و دقت مرگبار در جاخالی دادن و پار کردن. حالا استودیوی وان مور لول (One More Level)، سازندگان بازی گوست‌رانر، با عنوان جدید خود یعنی Valor Mortis دست به یک قمار بزرگ زده‌اند و این فرمول موفق را به دوربین اول‌شخص منتقل کرده‌اند؛ تجربه‌ای که این هفته برای پلی‌استیشن ۵، ایکس‌باکس سری ایکس/اس و کامپیوتر عرضه شد.
داستانی در دلِ تاریخ جایگزین و تاریک
بازی در سال ۱۸۲۰ در اروپا جریان دارد؛ زمانی که ناپلئون جنگ واترلو را برده است. قهرمان داستان ویلیام (William) نام دارد؛ یک افسر بریتانیایی که در ارتش ناپلئون خدمت کرده و حالا در یک میدان جنگ گل‌آلود و پر از جسد به هوش می‌آید. پیش از اینکه چشمان ویلیام کاملاً باز شود، صدای ناپلئون را می‌شنود که با صداپیشگی ونسان کسل (Vincent Cassel) به او می‌گوید: «پاشو سرباز، گل‌ولای خونین را از چشمانت پاک کن.»
طولی نمی‌کشد که ویلیام توسط انسان‌هایی مورد حمله قرار می‌گیرد که زمانی همرزم او بوده‌اند اما حالا به موجوداتی هیولایی و تغییرشکل‌یافته تبدیل شده‌اند. حتی سگ‌های بازی نیز انسان‌هایی هستند که استخوان‌هایشان کج و معوج شده است. این المان‌های ترسناک در کنار زاویه دید اول‌شخص، فضایی عمیقاً ناامن و اضطراب‌آور ایجاد می‌کنند.
چرا دوربین اول‌شخص؟
رادوسواف راتوشنیک (Radosław Ratusznik)، کارگردان بازی، درباره دلیل فاصله گرفتن از دوربین استاندارد سوم‌شخص می‌گوید که آن‌ها می‌خواستند Valor Mortis در میان انبوه بازی‌های سولزلیک متمایز به نظر برسد. دوربین اول‌شخص نه تنها غوطه‌وری بازیکن را افزایش می‌دهد بلکه اطلاعات کمتری از محیط و دشمنان را در اختیار او می‌گذارد که همین حس سردرگمی برای این سبک بسیار باارزش است.
در حالی که دوربین سوم‌شخص به بازیکن اجازه می‌دهد کاراکتر، سلاح خود و سلاح دشمن را به راحتی ببیند، در زاویه دید اول‌شخص میدان دید بسیار محدود است و سلاح دشمن ممکن است گاهی کاملاً از دید خارج شود. تیم سازنده برای جبران این موضوع، انیمیشن دشمنان، نشانه‌های صوتی و سیستم پار کردن را با دقت بسیار بالایی تنظیم کرده‌اند.
برخلاف عناوین سنتی این سبک که داستان مبهمی دارند و بازیکن باید برای فهمیدن روایت به خواندن توضیحات آیتم‌ها یا جستجو در منابع متوسل شود، راتوشنیک وعده داده که داستان Valor Mortis به شکلی سنتی‌تر از طریق کات‌سین‌ها و مأموریت‌های فرعی روایت می‌شود.
در این بازی علاوه بر شمشیرهای تاریخی و قدرت‌های ماورایی، سلاح‌های گرم نیز حضور دارند که دلیل وجود آن‌ها در سال ۱۸۲۰، پیشرفت تکنولوژی به واسطه ماده‌ای مرموز به نام «نپتوگلوبین» (Nephtoglobin) است؛ ماده‌ای که ظاهراً مقصر اصلی تمام اتفاقات هولناک بازی نیز هست.
قمار بزرگ روی شکستن کلیشه‌های سولزلیک
بازی‌های سولزلیک در سال‌های اخیر به یک فرمول تکرارپذیر تبدیل شده‌اند که بسیاری از استودیوها کورکورانه از آن تقلید می‌کنند. اقدام استودیوی One More Level در آوردن این سبک به زاویه دید اول‌شخص یک ریسک هوشمندانه است. همان‌طور که کارگردان بازی می‌گوید، بزرگ‌ترین دشمن این ژانر در حال حاضر رکود و تکرار است. اگر تیم سازنده بتواند چالش‌های مبارزات تن‌به‌تن و دقیق سولزلیک را با حس خفقان و ترس دوربین اول‌شخص پیوند بزند، با یکی از جذاب‌ترین و نوآورانه‌ترین عناوین سال روبه‌رو خواهیم بود؛ تجربه‌ای که ثابت می‌کند نوآوری هنوز هم می‌تواند به ژانرهای قدیمی جان تازه‌ای ببخشد.