کواپ (Co-op) چیست؟
وقتی از بازیهای ویدیویی صحبت میکنیم، معمولh تصور میکنیم هر بازیکن بهتنهایی مشغول بازی است یا باید برای شکست دادن حریفانش با دیگران رقابت کند. اما نوع دیگری از تجربهی بازی وجود دارد که در آن، همکاری کردن مهمتر از رقابت کردن است؛ چیزی که به آن Co-op میگوییم.Co-op مخفف Cooperative به معنای «مشارکتی و همکاریمحور» است. در این نوع بازی، دو یا چند بازیکن برای رسیدن به یک هدف مشترک در کنار یکدیگر قرار میگیرند.یعنی بهجای اینکه من مقابل تو باشم، من و تو یک تیم هستیم.
کواپ چه انواعی دارد؟
۱. کواپ محلی (Local Co-op): در این حالت، بازیکنان معمولا روی یک دستگاه و در یک مکان بازی میکنند؛ مثلا دو نفر روی یک کنسول یا کامپیوتر. بازیهایی مثل Contra نمونههای قدیمی این نوع تجربه هستند.
۲. کواپ آنلاین (Online Co-op): در این مدل، بازیکنان لازم نیست در یک مکان حضور داشته باشند. هر بازیکن میتواند از دستگاه و محل خودش به بازی متصل شود و با دوستان یا بازیکنان دیگر همکاری کند. بازیهایی مثل Left 4 Dead نمونهای شناختهشده از این مدل هستند.
۳. کواپ ترکیبی: بعضی بازیها هر دو حالت را در اختیار بازیکن قرار میدهند؛ یعنی امکان بازی مشارکتی بهصورت محلی و آنلاین وجود دارد.

در بازیهای کواپ چه اتفاقی میافتد؟
کواپ فقط به این معنی نیست که چند نفر همزمان در یک بازی حضور داشته باشند. در بسیاری از بازیهای اینچنینی، همکاری و هماهنگی بخشی از خودِ گیمپلی است.
ممکن است بازیکنان وظایف مختلفی بر عهده بگیرند، برای حل یک معما با هم فکر کنند، منابع و تجهیزات را بین خودشان تقسیم کنند، در مبارزه از یکدیگر پشتیبانی کنند و برای عبور از یک مرحله، تواناییهایشان را ترکیب کنند. برای مثال، ممکن است یک بازیکن وظیفهی درمان همتیمیها را بر عهده داشته باشد و بازیکن دیگری در خط مقدم مبارزه کند.
چرا کواپ جذاب است؟
یکی از جذابیتهای اصلی Co-op این است که تجربهی بازی را از یک فعالیت فردی به یک تجربهی مشترک تبدیل میکند. بازیکنان باید با هم ارتباط برقرار کنند، تصمیم بگیرند، اشتباهات یکدیگر را جبران کنند و برای رسیدن به هدف مشترک برنامه داشته باشند.به همین دلیل، یک مرحلهی سخت در بازی کواپ میتواند وقتی همراه دوستان انجام میشود، به یکی از خاطرهانگیزترین بخشهای بازی تبدیل شود.
کواپ چه چیزهایی را تمرین میکند؟
البته نباید انتظار داشت هر بازی کواپ بهتنهایی مهارتهای اجتماعی خاصی را در فرد ایجاد کند؛ اما این بازیها میتوانند موقعیتهایی برای تمرین برخی مهارتها فراهم کنند، از جمله همکاری با دیگران، ارتباط و انتقال اطلاعات، حل مسئله بهصورت گروهی، تقسیم وظایف، هماهنگی و تصمیمگیری در زمان محدود

همکاری همیشه هم ساده نیست!
اگر اعضای تیم نتوانند با هم ارتباط برقرار کنند، وظایفشان را درست انجام ندهند یا یکی از بازیکنان همکاری لازم را نداشته باشد، تجربهی بازی میتواند کاملا متفاوت شود. حتی هماهنگ کردن زمان بازی با دوستان هم گاهی خودش یک چالش است! بنابراین، در بازیهای Co-op فقط مهارت بازی کردن مهم نیست؛ توانایی هماهنگ شدن با اعضای تیم هم اهمیت پیدا میکند. تاریخ بازیهای مشارکتی به سالهای ابتدایی بازیهای ویدیویی برمیگردد؛ از بازیهای دونفرهی آرکید و کنسولی گرفته تا بازیهای آنلاین امروزی. اما چیزی که در تمام این سالها ثابت مانده، یک ایدهی ساده است:گاهی لذت بازی کردن فقط در برنده شدن نیست؛ در این است که با یک نفر دیگر برای رسیدن به یک هدف مشترک تلاش کنیم. پس اگر جایی در معرفی یک بازی با عبارت Co-op روبهرو شدید، بدانید که قرار است بخشی از تجربهی بازی را با همکاری دیگران تجربه کنید، نه صرفا در رقابت با آنها.
